System is processing data
Please download to view
...

Ustawa projektsieci

by aleksandra-kopka

on

Report

Category:

Career

Download: 0

Comment: 0

4,960

views

Comments

Description

Download Ustawa projektsieci

Transcript

  • PROJEKT USTAWY Ustawa z dnia ………. r. o nieuczciwych praktykach rynkowych przedsiębiorców zajmujących się obrotem produktami spożywczymi lub rolnymi wobec dostawców tych produktów Rozdział 1 Przepisy ogólne Art. 1. Ustawa reguluje zasady i tryb przeciwdziałania nieuczciwym praktykom przedsiębiorców zajmujących się obrotem produktami spożywczymi lub rolnymi wobec dostawców tych produktów. Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o: 1) sprzedawcy - rozumie się przez to przedsiębiorcę w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220 poz. 1447 z późn. zm.), który w celach zarobkowych: a) sprzedaje produkt spożywczy lub rolny nabyty bezpośrednio lub pośrednio od dostawcy, bądź odsprzedaje produkt spożywczy lub rolny bez jego przekształcania (przetwarzania) konsumentowi, lub b) nabywa produkt spożywczy lub rolny na rzecz innych przedsiębiorców, w szczególności spółek, w których dowolna spółka z grupy kapitałowej, do której należy, dysponuje bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 20% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik lub użytkownik, albo na podstawie porozumień z innymi osobami lub która posiada bezpośrednio co najmniej 20% udziałów albo akcji w innej spółce kapitałowej powiązanych, lub c) nabywa produkt spożywczy lub rolny w celu dalszej odsprzedaży przedsiębiorcom wymienionym pod lit. a lub b, lub d) świadczy na rzecz przedsiębiorców wymienionym pod lit. a, b lub c usługi związane ze sprzedażą produktów spożywczych lub rolnych; 2) dostawcy – rozumie się przez to osobę prawną, osobę fizyczną jak również jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej i inny podmiot, który wytwarza lub przetwarza produkty rolne lub spożywcze, jak również producenta i grupę producentów produktów rolnych lub spożywczych; 3) produkt rolny lub spożywczy – rozumie się przez to każdy produkt, który może być sprzedany konsumentowi bez dalszego przetwarzania, wymieniony w art. 2 Rozporządzenia
  • strona 2 (WE) 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności; 4) wielkopowierzchniowym obiekcie handlowym - rozumie się przez to obiekt handlowy o powierzchni sprzedaży przekraczającej 400 m2; 5) znaczącej sile rynkowej sprzedawcy – rozumie się przez to sytuację sprzedawcy, jeśli w relacjach handlowych z dostawcą uzależnia bądź może uzależnić od siebie dostawcę; domniemywa się, że sprzedawca posiada znaczącą siłę rynkową, jeżeli: a) prowadzi samodzielnie lub łącznie z innymi przedsiębiorcami z grupy kapitałowej, do której należy, co najmniej 5 wielkopowierzchniowych obiektów handlowych, lub b) nabywa produkt spożywczy lub rolny na rzecz innych przedsiębiorców, w szczególności spółek, w których dowolna spółka z grupy kapitałowej, do której należy, dysponuje bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 20% głosów na zgromadzeniu wspólników albo na walnym zgromadzeniu, także jako zastawnik lub użytkownik, albo na podstawie porozumień z innymi osobami lub która posiada bezpośrednio co najmniej 20% udziałów albo akcji w innej spółce kapitałowej powiązanych, prowadzących łącznie co najmniej 5 wielkopowierzchniowych obiektów handlowych lub c) którego całkowity przychód za ostatni rok rozliczeniowy jest nie niższy niż ……….; 6) praktyki sprzedawcy – rozumie się przez to działanie lub zaniechanie sprzedawcy lub innego przedsiębiorcy lub osoby działającej w jego imieniu w związku z zakupem produktu spożywczego lub rolnego; 7) grupie kapitałowej – rozumie się przez to grupę kapitałową w rozumieniu art. 4 pkt 14 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50 poz. 331 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o ochronie konkurencji i konsumentów”; 8) Prezesie Urzędu - rozumie się przez to Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Rozdział 2 Nieuczciwe praktyki rynkowe Art. 3. 1. Zakazane są praktyki sprzedawcy wobec dostawcy, sprzeczne z dobrymi obyczajami i naruszające lub grożące naruszeniem interesów dostawcy (nieuczciwe praktyki rynkowe). 2. Za nieuczciwe praktyki rynkowe sprzedawcy uznaje się w szczególności sytuacje, gdy: 1) sprzedawca narzuca dostawcy, pośrednie lub bezpośrednie opłaty:
  • strona 3 a) z tytułu przyjęcia towaru do sprzedaży, w tym opłaty za usługi promocyjne, opłaty za usługi reklamowe, opłaty za przeprowadzenie akcji okolicznościowej, w tym za urodziny sieci, opłaty za przekazywanie informacji o sprzedaży wyrobów w poszczególnych placówkach handlowych , opustów do katalogów i promocji, opustów zakupowych, promocyjnych, opłaty za wprowadzenie nowego asortymentu, opłaty z tytułu otwarcia nowej placówki handlowej, opłaty za brak zwrotów, opłaty za koszt utylizacji, opłaty za wykonanie projektów w markach własnych sieci przez agencje reklamowe, opłaty warunkowe, bezwarunkowe, opłaty logistyczne, opłaty za elektroniczną wymianę dokumentów handlowych lub finansowych; b) za usługę faktycznie niezrealizowaną; 2) sprzedaż przez sprzedawcę produktów rolnych lub spożywczych następuje po cenie niższej niż cena nabycia; 3) sprzedawca żąda od dostawcy rekompensaty za nieosiągnięty bądź osiągnięty mniejszy zysk od oczekiwanego w wyniku przyjęcia od dostawcy produktów spożywczych lub rolnych do sprzedaży; 4) sprzedawca żąda od dostawcy opłaty w celu pokrycia poniesionych przez niego lub przez przedsiębiorcę należącego do grupy kapitałowej, do której należy sprzedawca, kosztów operacyjnych związanych z otwarciem nowych placówek handlowych, remontem starych lub przejęciem placówek od innej sieci detalicznej; 5) wypłata wynagrodzenia dostawcy za dostarczony produkt następuje w terminie późniejszym niż trzydzieści dni od dnia odbioru produktu przez sprzedawcę, z wyjątkiem sytuacji wadliwego wykonania umowy przez dostawcę; 6) sprzedawca dokonuje potrącenia danej wierzytelności bez wyrażenia przez dostawcę zgody na jej potrącenie; 7) sprzedawca wyłącza w umowie zawartej z dostawcą stosowanie odsetek za zwłokę, kar umownych i innych dodatkowych zobowiązań umownych, gwarantujących prawidłowe wykonanie umowy przez sprzedawcę; 8) sprzedawca ogranicza dostawcy prawidłowe używanie przez dostawcę własnego znaku towarowego; 9) sprzedawca narzuca dostawcy partycypowanie w rabatach udzielanych konsumentowi przez tego przedsiębiorcę, przez czas dłuższy niż okres udzielania rabatu; 10) sprzedawca odmawia zawarcia bądź nie zawiera umowy z dostawcą w formie pisemnej, jeśli dostawca zgłosił żądanie zawarcia umowy w tej formie;
  • strona 4 11) sprzedawca narzuca dostawcy korzystanie z usług, których dostawca nie potrzebuje lub nie zlecił; 12) sprzedawca oferuje ponad 30 % asortymentu produktów pod marką własną; 13) sprzedawca wstrzymuje zapłatę na rzecz dostawcy należności bezspornych; 14) sprzedawca posiadający znaczną siłę rynkową nie publikuje Zasad Świadczenia Usług, o których mowa w art. 4, nie przestrzega, z naruszeniem interesów dostawcy, opublikowanych przez siebie Zasad lub stosuje warunki, które nie są zawarte w Zasadach. Art. 4.1. Sprzedawca posiadający znaczną siłę rynkową zobowiązany jest do opublikowania na swojej stronie internetowej Zasad Świadczenia Usług, zawierających informacje o usługach, jakie świadczy na rzecz dostawców w związku z dystrybucją produktów spożywczych i rolnych. 2. W Zasadach Świadczenia Usług, o których mowa w ust. 1, sprzedawca posiadający znaczną siłę rynkową obowiązany jest określić zakres oferowanych przez niego usług na rzecz dostawców, warunki świadczenia tych usług, maksymalną jednostkową i łączną opłatę należną za usługi, jak również warunki włączania i wyłączania dostawców z listy dostawców tego przedsiębiorcy. 3. Sprzedawca posiadający znaczną siłę rynkową obowiązany jest do niezwłocznego przekazywania aktualnych Zasad Świadczenia Usług Prezesowi Urzędu. Art. 5. W postępowaniach administracyjnym i cywilnym w sprawie naruszenia przepisów ustawy lub opartych na zarzucie naruszenia przepisów ustawy, ciężar dowodu, że dana praktyka sprzedawcy nie stanowi nieuczciwej praktyki rynkowej spoczywa na przedsiębiorcy, któremu zarzuca się stosowanie tej praktyki. Art. 6. Nieważne są umowy lub poszczególne ich postanowienie będące przejawem nieuczciwych praktyk rynkowych sprzedawcy, jak również mające na celu obejście zakazu ustanowionego w ustawie. Art. 7. Roszczenia cywilnoprawne przysługujące dostawcy wobec sprzedawcy z tytułu nieuczciwych praktyk rynkowych, ulegają przedawnieniu z upływem lat trzech, jednakże nie wcześniej niż z upływem 2 lat od dnia uprawomocnienia się decyzji Prezesa Urzędu, o której mowa w art. 21 ust. 1 i 2.
  • strona 5 Rozdział 3 Przeciwdziałanie nieuczciwym praktykom rynkowym. Art. 8. Organem właściwym w sprawach nieuczciwych praktyk rynkowych sprzedawców jest Prezes Urzędu. Art. 9.1. Prezes Urzędu wszczyna, w drodze postanowienia, postępowanie przeciwko sprzedawcy na wniosek lub z urzędu, jeśli okoliczności wskazują na możliwość naruszenia przepisów ustawy. 2. Z wnioskiem o wszczęcie postępowania w związku z podejrzeniem naruszenia przepisów ustawy może wystąpić: 1) dostawca, którego interes został lub może być naruszony, 2) krajowa lub regionalna organizacja, której celem statutowym jest ochrona interesów przedsiębiorców, 3) inny podmiot pokrzywdzony nieuczciwymi praktykami rynkowymi sprzedawcy. 3. Wniosek o wszczęcie postępowania powinien zawierać: 1) nazwę i siedzibę sprzedawcy, któremu zarzucane jest stosowanie nieuczciwych praktyk rynkowych; 2) opis stanu faktycznego będącego podstawą złożenia wniosku; 3) uprawdopodobnienie naruszenia przepisów ustawy. 4. Do wniosku wnioskodawca dołącza dokumenty, które mogą stanowić dowód naruszenia przepisów ustawy. Art. 10.1. Od wniosku, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przedsiębiorca i organizacja, której celem statutowym jest ochrona interesów przedsiębiorców uiszczają opłatę. 2. Jeżeli wraz ze złożonym wnioskiem nie zostanie uiszczona opłata, Prezes Urzędu wzywa zobowiązanego wnioskodawcę do jej uiszczenia w terminie 7 dni, z pouczeniem, że nieuiszczenie opłaty spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. 3. W przypadku wykazania przez wnioskodawcę niemożności poniesienia przez niego opłaty, o której mowa w ust. 1, Prezes Urzędu może zwolnić wnioskodawcę z obowiązku jej uiszczenia w części lub całości, na jego wniosek. 4. Rada Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wysokość opłat, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich uiszczenia.
  • strona 6 Art. 11. Nie wszczyna się postępowania w sprawie stosowania praktyk w przypadku, gdy od końca roku, w którym zaprzestano ich stosowania upłynęły dwa lata. Jeśli nieuczciwe zachowanie rynkowe ma charakter ciągły, okres przedawnienia liczy się od momentu zakończenia takiej praktyki. Art. 12. Stroną postępowania jest każdy, kto wnosi o wydanie decyzji lub wobec kogo zostało wszczęte postępowanie w sprawie stosowania nieuczciwych praktyk rynkowych. Art. 13.1. Prezes Urzędu może, w drodze decyzji, odmówić wszczęcia postępowania w sprawie nieuczciwych praktyk rynkowych, jeżeli w sposób oczywisty z zawartych we wniosku oraz posiadanych przez Prezesa Urzędu informacji wynika, że zakaz określony w art. 3 nie został naruszony. 2. Prezes Urzędu może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie nieuczciwych praktyk rynkowych, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, w przypadku nieuzupełnienia przez wnioskodawcę wniosku w wyznaczonym terminie. Nie uchybia to uprawnieniu Prezesa Urzędu do wszczęcia postępowania z urzędu. Art. 14. W sprawach dowodów i postępowania dowodowego przepisy art. 50-61 oraz art. 79 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje się odpowiednio. Art. 15. W sprawach ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego z uwagi na groźbę ujawnienia tajemnicy przedsiębiorstwa przepisy art. 69-73 ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje się odpowiednio. Art. 16. W toku postępowania przed Prezesem Urzędu może być przeprowadzona przez upoważnionego pracownika Urzędu lub Inspekcji Handlowej, kontrola u każdego przedsiębiorcy, w zakresie objętym tym postępowaniem. Przepisy art.105a-105l ustawy o ochronie konkurencji i konsumentów stosuje się odpowiednio. Art. 17. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania przed Prezesem Urzędu stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z zastrzeżeniem , że w sprawach dotyczących dowodów w postępowaniu przed Prezesem Urzędu w zakresie nieuregulowanym w niniejszym rozdziale stosuje się
  • strona 7 odpowiednio art. 227-315 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego. Art. 18. Postępowanie wszczęte w sprawie nieuczciwych praktykach rynkowych powinno zostać zakończone w terminie 4 miesięcy od dnia jego wszczęcia. Przepisy art. 35-38 kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio. Art. 19.1. Jeżeli w wyniku postępowania Prezes Urzędu stwierdził naruszenie przepisów ustawy, sprzedawca, który dopuścił się tego naruszenia, jest obowiązany ponieść koszty postępowania. 2. W szczególnie uzasadnionych przypadkach Prezes Urzędu może nałożyć na stronę obowiązek zwrotu tylko części kosztów albo nie obciążać jej kosztami. Art. 20. Prezes Urzędu może, niezależnie od wyniku sprawy, nałożyć na stronę obowiązek zwrotu kosztów wywołanych jej niesumiennym lub oczywiście niewłaściwym postępowaniem, a w szczególności kosztów powstałych wskutek uchylenia się od złożenia wyjaśnień lub złożenia wyjaśnień niezgodnych z prawdą, zatajenia lub opóźnionego powołania dowodów. Art. 21.1. Prezes Urzędu wydaje decyzję nakazującą zaniechanie stosowania nieuczciwej praktyki rynkowej, jeżeli stwierdzi naruszenie zakazu określonego w art. 3. 2. W przypadku zaniechania przez sprzedawcę stosowania nieuczciwej praktyki rynkowej przed wydaniem decyzji, Prezes Urzędu wydaje decyzję o uznaniu praktyki rynkowej za nieuczciwą i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania. 3. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 2, spoczywa na sprzedawcy. Art. 22. Prezes Urzędu może nadać rygor natychmiastowej wykonalności decyzji w całości lub w części, jeżeli wymaga tego ważny interes dostawców. Art. 23. Od decyzji Prezesa Urzędu służy odwołanie do Sądu Okręgowego w Warszawie - sądu ochrony konkurencji i konsumentów, zwanego dalej „sądem ochrony konkurencji i konsumentów”, w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
  • strona 8 Art. 24.1. W przypadku wniesienia odwołania od decyzji Prezes Urzędu przekazuje je niezwłocznie wraz z aktami sprawy do sądu ochrony konkurencji i konsumentów. 2. Jeżeli Prezes Urzędu uzna odwołanie za słuszne, może - nie przekazując akt sądowi - zmienić swoją decyzję w całości lub w części, o czym bezzwłocznie powiadamia stronę, przesyłając jej nową decyzję, od której stronie przysługuje odwołanie. 3. Przed przekazaniem odwołania do sądu ochrony konkurencji i konsumentów lub uchyleniem albo zmianą decyzji na podstawie ust. 2, Prezes Urzędu może również, w uzasadnionych przypadkach, przeprowadzić dodatkowe czynności, w celu wyjaśnienia zarzutów podniesionych w odwołaniu. 4. Do postanowień Prezesa Urzędu, na które przysługuje zażalenie, przepisy ust. 1-3 i art. 23 stosuje się odpowiednio, z tym że zażalenie wnosi się w terminie tygodnia od dnia doręczenia postanowienia. Rozdział 4 Sankcje finansowe Art. 25.1. W przypadku naruszenia, choćby nieumyślnie, przez sprzedawcę art. 3 ustawy, Prezes Urzędu może nałożyć na niego w drodze decyzji karę pieniężną w wysokości nie większej niż 5 % przychodu w rozumieniu obowiązujących tego sprzedacę przepisów o podatku dochodowym, osiągniętego przez niego w roku rozliczeniowym, poprzedzającym rok nałożenia kary. 2. Prezes Urzędu może nałożyć na przedsiębiorcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 5 000 000 euro, jeżeli przedsiębiorca ten choćby nieumyślnie: 1) nie udzielił informacji żądanych przez Prezesa Urzędu bądź udzielił nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd informacji; 2) nie współdziała w toku kontroli prowadzonej w ramach postępowania. 3. W przypadku gdy sprzedawca powstał w wyniku połączenia lub przekształcenia innych przedsiębiorców, obliczając wysokość jego przychodu, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się przychód osiągnięty, odpowiednio, przez tych przedsiębiorców lub sprzedawcę, w roku rozliczeniowym poprzedzającym rok nałożenia kary. 4. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, należy uwzględnić w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uzyskane korzyści ze stosowanej praktyki, i uprzednie naruszenie przepisów ustawy.
  • strona 9 5. Środki finansowe pochodzące z kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, stanowią dochód budżetu państwa. 6. Karę pieniężną uiszcza się w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji Prezesa Urzędu. 7. W razie upływu terminu, o którym mowa w ust. 6, kara pieniężna podlega ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Art.26. Prezes Urzędu może nałożyć na sprzedawcę, w drodze decyzji, karę pieniężną w wysokości stanowiącej równowartość do 10 000 euro za każdy dzień zwłoki w wykonaniu decyzji wydanej na podstawie art. 21 ust. 1 ustawy lub wyroków sądowych w sprawach nieuczciwych praktyk rynkowych. Karę pieniężną nakłada się za okres od daty wskazanej w decyzji do dnia jej wydania. Rozdział 5 Przepisy przejściowe i końcowe Art. 27. Sprzedawcy w terminie 90 dni od dnia wejścia w życie ustawy opracują, opublikują na ich stronach internetowych i przekażą Prezesowi Urzędu Zasady Świadczenia Usług. Art. 28. Ustawa wchodzi w życie w po upływie (z dniem…) od dnia ogłoszenia.
Fly UP