...

Dziennikarstwo Sportowe

by piotr-drzewiecki

on

Report

Download: 0

Comment: 0

16,550

views

Comments

Description

 
Download Dziennikarstwo Sportowe

Transcript

  • 1. Dziennikarstwosportowe
  • 2. Specjalizacja dziennikarska  Mówiliśmy o kluczowej roli zainteresowań w dziennikarstwie.  Dziennikarstwo wymaga specjalizacji – wyodrębnianie się pewnych dziedzin. Biegłość w danej tematyce  Wiedzieć trochę o wszystkim i bardzo dużo o jednym. Znam się dobrze na czymś, na określonej tematyce  Dziennikarz – ekspert (łac. expertus: doświadczony, wypróbowany). Dziennikarz – watykanista, amerykanista, sportowy, krytyk kulturalny. Podobieństwo do specjalizacji naukowej
  • 3. Dziennikarze i uczeni  Dobre dzieło dziennikarskie wymaga co najmniej tyle samo intelektu, co dzieło uczonego.  Często powstaje z konieczności, natychmiast, na rozkaz, i musi natychmiast oddziaływać, w trudniejszych warunkach  Prawie nigdy nie docenia się faktu, że na dziennikarzu ciąży dużo większa odpowiedzialność niż na uczonym  Max Weber, Polityka jako zawód i powołanie
  • 4. Popularne specjalizacje Kulturalna  Sportowa  Religiljna  Naukowa  Każdy aktywność człowieka może stać się przedmiotem odrębnej specjalności dziennikarskiej
  • 5. Lektura Andrzej Ostrowski, Dziennikarstwo sportowe, Wrocław 2003.
  • 6. Dlaczego dziennikarstwo sportowe?  Sport – bardzo ważna i popularna dziedzina naszej aktywności i poznania  Częsty przedmiot naszych zainteresowań  Odrębna i wszechobecna specjalizacja dziennikarska  Regionalne dziennikarstwo sportowe – pomysł na rozpoczęcie praktyki zawodowej
  • 7. Dziennikarstwo sportowe – konieczna dalsza specjalizacja  Specjalizowanie się w określonych dyscyplinach sportowych  Zawężenie terytorialne – regionalne dziennikarstwo sportowe  Pokrewna tematyka: sport i zdrowie
  • 8. Zagadnienia Zarys historii sportu  Filozoficzne podstawy sportu  Zarys historii prasy sportowej  Specyfika dziennikarstwa sportowego  Formy i gatunki dziennikarstwa sportowego  Język dziennikarstwa sportowego
  • 9. Definicja sportu  Podnoszenie sprawności fizycznej i jej manifestacja  Działalność uprawiana systematycznie według pewnych reguł  Element współzawodnictwa  Dążenie do osiągania jak najlepszych wyników  Pojecie wieloznaczne. Wielość definicji  Nie tylko rozwój fizyczny. Kształtowanie cech osobowych – zalecany dla młodzieży
  • 10. Zarys historii sportu Prehistoria – łowiectwo, wędkarstwo, łucznictwo, walka wręcz, biegi, rzuty oszczepem  Starożytna Grecja i Rzym. Spartanie – wzgl. natury militarnej; poezja sportowa  Igrzyska w Olimpii (VIII w. p. n. e.). Zasada „pokoju bożego”  Starożytny Rzym – sprawność żołnierska, jazda konna, pływanie, szermierka, wyścigi rydwanów; gladiatorzy  Średniowiecze – rycerze, bractwa kurkowe; strzelectwo; brak odpowiednich warunków dla rozwoju sportu – życie duchowe ważniejsze od fizyczności
  • 11. Nowożytna historia sportu  Rewolucja przemysłowa – sport wśród mieszczaństwa  Kluby sportowe XIX w.: ekskluzywne dla bogatych (myśliwskie, jockey-kluby, yacht- kluby); dla biednych – wioślarstwo, lekkoatletyka, piłka nożna  Poł. XIX w. – przepisy sportowe, reguły zawodów, kluby i związki sportowe  1896 Pierre de Coubertain – idea igrzysk nowożytnych  Od końca XIX w. rozróżnienie:  Sport kwalifikowany: (a) zawodowy i (b) amatorski – zawody sportowe, dla wyników  Sport rekreacyjny – dla zdrowia
  • 12. Filozoficzne podstawy sportu Metafizyka i etyka sportu  Sport jest działaniem celowym. Doskonalenie ciała i duszy (integralna wizja człowieka)  Aspekty moralne  problem sportu wyczynowego, czy służy zdrowiu i życiu?  problem nieuczciwej rywalizacji
  • 13. Teologia sportu. Nauczanie Kościoła  1 Kor 9, 24 – 27 św. Paweł; metaforalekkoatletyczna – bieg po nagrodę; mybiegniemy po nieprzemijające życie wieczne Św. Jan Kalasancjusz (1557 – 1648), zał.Pijarów, ruch parafiadowy Pius XII: troska o duszę, ale i o ciało Sobór Wat. II: krócej pracujemy, po pracypotrzebujemy rozrywki; czas wolny ma służyćodprężeniu duchowemu i fizycznemu: turystyka,sport (Gaudium et spes, nr 61); Kościół ceni izaleca ćwiczenie fizyczne (O wychowaniuchrześcijańskim, nr 3) Przemówienia Jana Pawła II do ludzi sportu(Jubileusz Sportowców, X 2000 r.)
  • 14. Początki prasy sportowej w Polsce XVII i XVIII w. – temat uznawany za niepoważny; nieobecny w prasie  Pierwsze artykuły w polskiej prasie o sporcie  Jędrzej Śniadecki, O fizycznym wychowaniu dzieci (1805 r., „Dziennik Wileński”)  Art. o jeździe na łyżwach – uznawany za pierwszy: 1838 r., „Gazeta Krakowska”  „Przewodnik gimnastyczny”, od 1881 r. Tow. Gimnastyczne Lwowskie. Początek prasy sportowej
  • 15. Prasa sportowa w Polsce  1888 r. Warszawa – nr 1 „Sport” – nie mylić ze„Sportem” katowickim, publicystyka sportowa Pierwszy dział sportowy: dziennik „SłowoPolskie” (Lwów, Kazimierz Hemerling, ZygmuntKłośnik) Do 1918 r. – ok. 40 tytułów sportowych. ZwiązekDziennikarzy i Publicystów Sportowych RP 1921 r. – „Przegląd sportowy” Kraków; ukazujesię do dziś; reaktywowany po II wojnie; odlistopada 2007 należy do Axel Springer Polska 1945 r. – katowicki „Sport” Lata 90-te rozwój dodatków sportowych wdziennikach Specjalistyczna prasa sportowa „Magazynsiatkówki”, „Piłka Nożna”
  • 16. Sport w radiu (przed II wojną)  1921 r. pierwsza radiowa transmisja sportowa: boks – mistrzostwa świata Dempsey (USA) – Carpentier (Francja); transmisje radiowe od 1920 r.  1925 – 1926 r. – Niemcy, transmisja z regat wioślarskich; potem Puchar Europy w piłce nożnej  1927 r. – Anglia; emisja stałych programów sportowych – BBC  1927 r. – Polska; (PR od 1925 r.); audycje dziennikarzy tygodnika „Stadjon” 2-3 razy w tygodniu; pierwsza transmisja – mistrzostwa polski, narciarstwo; pierwszy polski sprawozdawca: Ada Arztówna  Lata 30-te; gwiazdy sprawozdawstwa radiowego: Wojciech Trojanowski: „Szkoda, że Państwo tego, nie widzą” (o Kusocińskim). „Jezus, Maria! Niemcy atakują”.
  • 17. Wybitni powojenni, polscy sprawozdawcy radiowi  Bogdan Tomaszewski – od 1955 r. w PR i TVP; pierwsza polska, radiowa, zagraniczna transmisja sportowa  Bogdan Tuszyński – wyścigi pokoju
  • 18. Sport w telewizji 1936 r. – Olimpiada w Berlinie, transmisje wstacji niemieckiej 1937 r. – mecz bokserski na żywo; Anglia;1939 r. – USA 1957 r. – Polska, transmisja meczu Skra (W-wa) z Gwardią (Łódź); TVP od 1952 r. Lata 60-te: olimpiady Rzym (’60) i Meksyk (‘68);rozwój pol. transmisji sportowych Lata 80-te: nowi komentatorzy: DariuszSzpakowski, Włodzimierz Szaranowicz,Krzysztof Miklas Lata 90-te; sport w telewizjach komercyjnych;tematyczne kanały sportowe Skoki Małysza – nawet 10 mln oglądalności
  • 19. Sprawozdanie i komentarz sportowy  Radio – zdaje sprawę, opisujemy grę; dlatego mówimy o sprawozdawcy sportowym  Telewizja – komentowanie; nie trzeba opisywać, co się dzieje, bo to widać  komentator sportowy
  • 20. Specyfika dziennikarstwa sportowego  Najlepiej jeśli mamy: Znajomość kilkudziesięciu dyscyplinsportowych. Przyswojenie zasad gry ipoznanie dyscyplin. Ogólnie o wszystkim Styczność ze sportem od dziecka; byciekibicem albo czynnym sportowcem jakiśczas Konieczne zawężenie: dziennikarzsportowy od wszystkiego to przeszłość– wybrana dyscyplina perfekcyjnie Brak odrębnej specyfiki gatunkowej.Specyfika: telewizyjny komentarzsportowy
  • 21. Formy i gatunki dziennikarstwa sportowego  Gatunki dziennikarskie tak jak wszędzie.Tematyka sportowa – modyfikacje Informacja sportowa; relacje, obiektywnefakty, wyniki – tabele; komentarzsportowy – tu bardziej: omawianieprzebiegu gry sportowej, niż własnezdanie Publicystyka sportowa; wywiad,reportaż, felieton Śledcze dziennikarstwo sportowe – aferyPZPN, dopping Reportaż obyczajowo-sportowy:pseudokibice
  • 22. Językowe błędy dziennikarzy sportowych  Niepotrzebny faul – z reguły faule są niepotrzebne  Uderzył na bramkę – strzelił  Stał na bramce – stał w bramce  Wycofał się do tyłu  W wypadku porażki – w przypadku porażki  Niecelne trafienie – trafienie może być tylko celne
  • 23. Zbyt często używane zwroty Dziękuję za uwagę  Emocje sięgnęły zenitu  Zachował czyste konto  Beniaminek ligii – biblijne, najmłodsze dziecko Jakuba; słaby gracz ligii, który awansował
  • 24. Terminy wymagające wyjaśnienia Wazaari, yuko - dżudo  Backhand, forhand – tenis  Wózek – zapasy  Przywilej korzyści, derby  Rittberger, salhoff – łyż. figurowe  Szczypiorniści – piłka ręczna  Atak po skosie - siatkówka
  • 25. Figury stylistyczne w dziennikarstwie sportowym  W nadmiarze i używane zbyt często szkodzą relacji sportowej  Metafory – gorączka przedmeczowa, niepokryty zawodnik, gra skrzydłami  Personifikacja – Orły Górskiego  Porównania – walczył jak lew  Animizacja – opinia publiczna domaga się  Metonimia – grad bramek, lawina ciosów (zastąpienie nazwy właściwej inną)
  • 26. Jak zostać sprawozdawcą, komentatorem sportowym?  Duże zainteresowania sportowe. Dziennikarska dociekliwość, wiedza i nowość ujęcia  Umiejętności aktorskie. Dykcja, prezencja  Konkursy redakcji sportowej TVP – tak do branży trafił Przemysław Babiarz (lata 90- te)  Dużo łatwiej radiowe serwisy sportowe, złożenie propozycji współpracy. Od prasy do mediów elektronicznych (Tomaszewski, najpierw „Express Wieczorny”, Szpakowski – „Sztandar Młodych”)  Studia dziennikarsko-sportowe. To niewiele zmienia naszą sytuację zawodową
  • 27. Humor komentatorów sportowych  Żewłakow!! Ach! Bałem się o tą główkę ale na szczęście piłka wyleciała za linię boczną i będzie rzut rożny - Szpakowski, mecz z Belgią (16 XI 2007)  Do końca połowy jeszcze tylko 45 minut – Szpakowski  Zawody Strong Man. Odbywa się konkurencja ciągnięcia ciężarówki, na dystansie 20 metrów. Zawodnik przeszedł ok. 5 metrów i tu komentator mówi: - Już widać metę!  Niezbyt udany występ Bjoerdalena można powiedzieć że były to takie jego pierwsze śliwki za płoty, albo jak kto woli koty robaczywki. – Tomasz Jaroński, Eurosport, biatlon  Sportowe autentyki: http://autentyki.pl/mundialowe/
  • Fly UP