...

Taktyka gry w defensywie w systemie 1 4-2-3-1

by wojtek-makowski

on

Report

Category:

Sports

Download: 0

Comment: 0

4,758

views

Comments

Description

Download Taktyka gry w defensywie w systemie 1 4-2-3-1

Transcript

  • 1. Taktyka gry w defensywie w systemie 1-4-2-3-1
  • 2. • Po raz pierwszy ustawienie to w większym stopniu zastosowano w roku 2000, podczas Finałów Mistrzostw Europy, które rozegrane były w Belgii i Holandii. • Ustawienie 1-4-2-3-1, które jest modyfikacją klasycznego systemu 1-4-4-2 (Globisz 2008) bądź 1-4-3-3 (Stępiński, Majewski, Strejlau 2014) • Jedną z ważnych zalet tego ustawienia jest łatwość modyfikacji. W defensywie wystarczy cofnąć skrzydłowych pomocników, by przejść do ustawienia 4-4-1-1, lub cofnąć nieco ofensywnego pomocnika i skrzydłowych by uzyskać wariant 4-5-1.
  • 3. 1 4 2 6 8 3 11 5 7 10 9 Lewo skrzydłowy Środkowy napastnik Środkowy ofensywny pomocnik Lewy obrońca Prawy obrońca Bramkarz Środkowy (defensywny) pomocnik Środkowy lewy obrońca Środkowy prawy obrońca Podstawowe ustawienie drużyny. Środkowy defensywny pomocnik Prawo skrzydłowy
  • 4. 1 4 2 6 8 3 11 5 7 10 9 Ustawienie drużyny, z 2 defensywnych pomocników i 3 środkowych ofensywnych.
  • 5. Charakterystyka poszczególnych zawodników • Bramkarz (1) Oprócz umiejętności czysto bramkarskich, w dzisiejszym futbolu powinien cechować się dobrą grą nogami, tak aby przy skracaniu pola gry mógł wyjść do piłki i zabezpieczyć strefę ze plecami obrony. Oprócz tego przy rozgrywaniu piłki od tyłu powinien brać on w tym czynny udział. Powinien komunikować się z zespołem, a szczególnie z obrońcami i udzielać cennych wskazówek, ponieważ to on widzi najwięcej co dzieje się na boisku.
  • 6. • Skrajni obrońcy (2 i 3) – w defensywie odpowiedzialni są za krycie przeciwnika w swojej strefie. Ich rolą jest także pomoc skrzydłowym (7 i 11) poprzez asekuracje i podwajanie. • Środkowi obrońcy (5 i 6) – zabezpieczają swoją strefę, asekurują światło bramki, dominują w strefie od 5 do 30 metra przed własną bramką. Wzajemnie się asekurują, cechować powinni się świetną grą 1x1 zarówno na trawie jak i w powietrzu. To oni decydują jak wysoko podchodzi linia obrony. W obecnej piłce nożnej jeden z nich jest bardziej predysponowany do budowania akcji, drugi do gry typowo fizycznej, destrukcyjnej.
  • 7. • Defensywni pomocnicy (6 i 8) Zawodnicy bardzo uniwersalni, asekurują włączających się w akcje ofensywne zawodników (najczęściej bocznych obrońców), tworzą swoistą zaporę przed własnym polem karnym. Razem ze środkowymi obrońcami tworzą fundament obrony. To najczęściej do nich należy „rozbijanie” akcji przeciwnika, przerywanie kontry z którą wychodzi przeciwnik. W bocznych sektorach odpowiadają za podwajanie krycia, „czyszczą pole” dla ofensywnego pomocnika. Oprócz zadań w defensywie, (co najmniej jeden z nich) powinni umieć rozgrywać piłkę, umiejętnie odebrać i zabezpieczyć piłkę przekazaną od obrony, a kiedy trzeba zmienić ciężar gry, przyspieszyć akcje bądź uderzyć z dystansu.
  • 8. • - Ofensywny środkowy pomocnik (10) Typowy „reżyser gry”, tworzy grę ofensywną, zazwyczaj bardzo kreatywny, potrafiący zagrać niekonwencjonalnie. Nieco mniej zaangażowany w defensywę, aczkolwiek nie jest z niej zwolniony i jak każdy zawodnik ma zadania do wykonania.
  • 9. • Skrajni pomocnicy ( 7 i 11) – broniąc swojej strefy wspierają działania obrońców w defensywie, współpracują z nimi również w ofensywie. • Wysunięty napastnik ( 9 ) – Aktywnie gra bez piłki, kończy akcje ofensywne. Po stracie piłki gra obronna zaczyna się od niego. Swoim ustawieniem może nakierowywać w która strefę boiska będzie grana piłka.
  • 10. W obronie strefowej organizacja gry to prawidłowe ustawienie zawodników względem: • pola gry – przydział stref dla poszczególnych zawodników, • współpartnerów – odległości zapewniające skuteczną asekurację, • przeciwników – umożliwiające natychmiastowe podjęcie działań obronnych, gdy piłka znajdzie się w strefie działania obrońcy • piłki – zapewniające skuteczne działania obronne w okolicach własnej bramki.
  • 11. Właściwa organizacja gry obronnej powinna bazować na: • Wysokich umiejętnościach indywidualnych zawodników, • Dużej skuteczności w sytuacjach 1x1, • Prawidłowej ocenie sytuacji na boisku, • Właściwego ustawienia się, tak by odległości pomiędzy zawodnikami pozwalały na skuteczną współpracę.
  • 12. W organizacji gry obronnej ważne jest, aby działania w defensywie podejmowane były przez wszystkich zawodników. Piłkarze powinni stanowić zwartą grupę, która przemieszcza się po boisku wraz z piłką rozgrywaną przez przeciwników. Odległości pomiędzy zawodnikami powinny wynosić od 8 do 12 metrów. Przy czym dystans zmienia się w zależności od miejsca, w którym znajduje się piłka. Jeżeli piłka znajduje się w okolicach bronionej bramki, to odległości te są mniejsze. Natomiast, gdy akcja rozgrywana jest na połowie przeciwnika to odległości te powinny być większe.
  • 13. Kompaktowe ustawienie zespołu oraz poruszanie się po boisku wraz z piłką pozwala na zgromadzenie większej liczby obrońców w pobliżu piłki. Umożliwia to stosowanie podwajania lub nawet potrajania ataku na zawodnika z piłką. Zwiększa to prawdopodobieństwo skutecznego odbioru piłki. Względnie małe odległości pomiędzy zawodnikami w obronie sprawiają, że na boisku znajdują się strefy, w których nie ma obrońcy. W organizacji gry obronnej mówi się wtedy o tzw. „łatwej” i „trudnej” strefie. Trudna strefa to obszar boiska, w którym znajduje się przeciwnik z piłką oraz obrońcy. Powinny odbywać się w niej zdecydowane działania obronne oraz skuteczna asekuracja tych działań. Łatwa strefa to część boiska oddalona od piłki, w której nie znajdują się obrońcy, ale mogą być napastnicy.
  • 14. 1 4 2 6 8 3 11 5 7 10 9 Łatwa (pasywna) strefa Trudna (aktywna) strefa 7 8 6 1 0 9 2 4 5 3 1 1
  • 15. W obronie strefowej każdy zawodnik posiada przyporządkowaną strefę, w której prowadzi działania obronne. Jeżeli w strefie jego działań znajduje się zawodnik z piłką, to powinien podjąć działania obronne, jeżeli natomiast w jego strefie nie ma piłki, to powinien asekurować (kryć) strefę. Im mniejsza odległość obrońców od zawodnika z piłką, tym krycie napastników powinno być bardziej ścisłe. Wraz ze zwiększaniem tej odległości, obrońcy w mniejszym stopniu kryją przeciwników, a zajmują się kryciem przestrzeni. Należy zaznaczyć, że im bardziej ścisłe krycie przeciwnika, tym mniej efektywne krycie strefy. I odwrotnie, im zawodnicy dokładniej asekurują strefę, tym krycie przeciwnika jest słabsze.
  • 16. 1 4 2 6 8 3 11 5 7 10 9
  • 17. Przesuwanie się zawodników w formacji obrony • Przekazywanie zawodnika bez piłki
  • 18. • Ustawienie się obrońców względem przeciwnika z piłką. (powiedzieć o pressingu do środka i do boku)
  • 19. Przekazywania krycia zawodnika prowadzącego piłkę
  • 20. Przekazywania krycia zawodnika prowadzącego piłkę
  • 21. Przekazywania krycia zawodnika prowadzącego piłkę
  • 22. Przekazywania krycia zawodnika prowadzącego piłkę
  • 23. Przekazywania krycia zawodnika prowadzącego piłkę
  • 24. Ustawianie się 4 obrońców w stosunku do piłki w środku Ustawieniem ciała kierujemy napastnika tam gdzie chcemy
  • 25. Ustawianie się 4 obrońców w stosunku do piłki w środku cd.
  • 26. Oprócz wiedzy na temat zachowań w określonych sytuacjach na boisku bardzo ważne są inne składowe przygotowania zawodnika do gry, w szczególności te, które mają bezpośredni wpływ na skuteczność gry obronnej zawodników. Wyróżniamy tu przede wszystkim koordynację ruchową, a w szczególności orientację przestrzenną, która pozwala nam na prawidłową ocenę odległości od piłki, partnerów czy przeciwnika. Kolejną ważną cechą wspomagającą skuteczność gry w obronie jest szybkość, a w szczególności szybkość startowa, gdyż zawodnicy oddaleni są od siebie w odległościach, które nie pozwalają często rozwinąć pełnej prędkości. Ważną składową szybkości jest szybkość reakcji z wyborem, gdyż to ona często warunkowała będzie szybkie i trafne przejście z asekuracji do bezpośrednich działań obronnych. Mówiąc o nauczaniu taktyki nie można zapomnieć o technice gry obronnej. Tylko prawidłowe opanowanie elementów technicznych pozwoli zawodnikowi na skuteczne postępowanie taktyczne.
  • 27. • Gry defensywnej nauczamy od pojedynków 1x1, 2x2, 4x4. Następnie dokładamy dwójkę defensywnych pomocników, aż dochodzimy do gry defensywnej całego zespołu.
  • 28. Jak drużyna ustawia się w obronie przy wysokim pressingu przy wznowieniu gry przez bramkarza. 6 4 8 1 0 2 9 53 1 - Bramkarz ustawiony na 16 metrze od bramki, w gotowości na przejęcie długiej piłki za plecy obrońców, - Czwórka obrońców w linii blisko środka boiska, jednak na swojej połowie, - Zaraz przed nimi (w odległości około 8-10 metrów dwójka defensywnych pomocników, - Skrzydłowi zawężają do środka, - Napastnik i ofensywny pomocnik swoim ustawieniem wymuszają grę w boczną strefę boiska 7
  • 29. Jak drużyna ustawia się w obronie przy wysokim pressingu przy wznowieniu gry przez bramkarza. - Środkowy pomocnik biegnie łukiem do środkowego obrońcy. - Napastnik odcina od gry drugiego środkowego obrońcę - Lewo skrzydłowy i lewy obrońca przesuwają się do środka, prawo skrzydłowy i prawy obrońca podchodzą do krycia bocznego obrońcy przeciwnika. - Środkowi obrońcy i defensywni pomocnicy również kryją zawodników 9 4 5 3 0 2 8 1 7 6 1
  • 30. Pressing w trakcie gry po zagraniu w boczny sektor boiska do bocznego obrońcy 5 6 2 3 8 4 10 9 7 11 1 6 5 2 10 8 7 3 11 4 9 1
  • 31. Odbudowa formacji obrony po stracie piłki w bocznej strefie boiska 3 2 6 5 4 8 101 9 10 4 8 11 7 11 9 7
  • 32. 3 5 6 2 4 8 10 11 1 9 7 10 9 11 Drugi wariant odbudowy ustawienia w defensywie po stracie piłki w bocznej strefie boiska 8 7 4
  • 33. Bibliografia • 1. Globisz M., Sikorski A., (2008) Taktyka gry w ustawieniu 1-4-2-3-1. • 2. Stępiński M., Paluszek K., (2011) Trening pozycyjny w piłce nożnej. • 3. Stępiński M., Majewski S., Strejlau A., (2014) Charakterystyka stosowanych. systemów i ustawień. Trener, nr. 1 s. 8-13.
  • Fly UP